So Long, MarianneCome over to the window, my little darling,
I'd like to try to read your palm.
I used to think I was some kind of Gypsy boy
before I let you take me home.
Now so long, Marianne, it's time that we began
to laugh and cry and cry and laugh about it all again.
Well you know that I love to live with you,
but you make me forget so very much.
I forget to pray for the angels
and then the angels forget to pray for us.
Now so long, Marianne, it's time that we began ...
We met when we were almost young
deep in the green lilac park.
You held on to me like I was a crucifix,
as we went kneeling through the dark.
Oh so long, Marianne, it's time that we began ...
Your letters they all say that you're beside me now.
Then why do I feel alone?
I'm standing on a ledge and your fine spider web
is fastening my ankle to a stone.
Now so long, Marianne, it's time that we began ...
For now I need your hidden love.
I'm cold as a new razor blade.
You left when I told you I was curious,
I never said that I was brave.
Oh so long, Marianne, it's time that we began ...
Oh, you are really such a pretty one.
I see you've gone and changed your name again.
And just when I climbed this whole mountainside,
to wash my eyelids in the rain!
Oh so long, Marianne, it's time that we began ...
PRZEKŁADY
Na razie, MariannoHej, podejdź do okna moje Słoneczko
Bym mógł Ci z ręki zdradzić los.
Zawsze myślałem żem jakiś Cygan albo coś
aż Ciebie poznałem i twój dom.
Na razie Marianno, to dla nas przyszedł czas
się śmiać i łkać, i łkać, i śmiać się z tego jeszcze raz
Wiesz przecież, że kocham z Tobą być,
choć sprawiasz, że ciągle zapominam.
Nie myślę już wcale o aniołach,
I one nie myślą też o nas.
Na razie Marianno, to dla nas przyszedł czas
się śmiać i łkać, i łkać, i śmiać się z tego jeszcze raz
Pamiętam Cię jeszcze z naszej młodości,
z zieleni parku, z pełni bzów
z patrzenia we mnie jak w obrazek,
gdy w cieniach klęczeliśmy razem.
Na razie Marianno, to dla nas przyszedł czas
się śmiać i łkać, i łkać, i śmiać się z tego jeszcze raz
Twe listy mi mówią, że tu jesteś.
Więc czemu się czuję aż tak źle?
I stoję na skale, a Ty przez pajęczą sieć
z tą skałą za kostkę wiążesz mnie.
Na razie Marianno, to dla nas przyszedł czas
się śmiać i łkać, i łkać, i śmiać się z tego jeszcze raz
Dziś trzeba mi cichej twej miłości,
Bom zimny jak zimny bywa nóż
Odeszłaś, gdy rzekłem, żem ciekawski,
A może po prostu byłem tchórz…
Na razie Marianno, to dla nas przyszedł czas
się śmiać i łkać, i łkać, i śmiać się z tego jeszcze raz
Choć piękna Ci nadal nie brakuje,
to zmieniasz twarz i znikasz gdzieś.
Już maiłem to wszystko gdzieś za sobą
a me powieki obmył deszcz.
Więc żegnaj Marianno, to dla nas przyszedł czas
się śmiać i łkać, i łkać, i śmiać się z tego jeszcze raz.tłumaczenie Świś
|
